راه روشن

 ای  رفیقان  یادتان در ذهنم است

زندگی  بی یاد  یاران مبهم  است

یاد باد  آن جبهه های  پاک عشق

جلوه های   ناب   پر تکرا ر عشق

بند  پوتین های  خاکی    بسته بود

دشمن از دست شما  دلخسته بود

چهره ها  نورانی  از فرط  خضوع

تازه می شد روحتان با هر وضو

دشمن از نام  بسیجی ترس داشت

هر قدم  از راهتان صد درس  داشت

شب صدای یارب ازسنگر به گوش

روز  با  دشمن به  پیکار و  خروش

خنده هاتان     بر گذار     روزگار

اشکهاتان  در  غم  هجران   یار

اشکریزان نیمه شب سرروی خاک

غسل  می دادید  دل صدباره  پاک

شب به روی قاب عکس  افتاده  نور

یادم  آمد  آن   شب   سخت   عبور

رد شدیم آن شب از آن میدان مین

ملتهب   بود   از  قدمهاتان   زمین

جای  ماندم   در   پس   آن   انفجار

چون  شما  قسمت  نشد  دیدار یار

قسمتم  این   بود   تنهاتر   شوم

در   فراغ    دوستان   پرپر  شوم

ای رفیقان  یادتان در ذهنم  است

عهدمان  تا آسمانها  محکم است

عهد بستیم و گسستیم از جهان

تا  که   جان  بازیم   بر  ایمانمان

من چرا جا  ماندم  از  آن   قافله

کم  نشد   با  گریه هایم  فاصله

شایداینجا جبهه های دیگراست

پر گشا  اینجا  هوای دیگر است

خونتان  روشنگر  راه  من  است

باشما ره برجوانان روشن است

آرزویم    اقتدار    میهن   است

لاله ها،اکنون بهار میهن است

                             ننگ بادم گر  نشینم  وقت کار

                              در  تلاشم   تا  ببینم  روی یار

شعر از محمد رضا صدری

شاعر انجمن شعر شبستان