انجمن ادبی
انجمن باشد چو دانشگاه بهر شاعران
انتقاد تلخ شاعر را کند شیرین زبان
انجمن یعنی که کان گوهرودریای علم
انجمن طبع سخن سنج ترا سازد روان
هرکس علم را درعمر خویش اندوخته
می کند آنجا نثار اهل معنا رایگان
همچو آئینه قلوب شاعران روشن بود
پیش ایشان است روشن زمین وآسمان
جانشان باشد مصفا از فروغ معرفت
با همه خلقند از مهر و محبت مهربان
نیست ازظاهرپرستان هیچکس درانجمن
هست درهر گوشه روشندلی دانا روان
( اثر استاد غلامحسین وفائی )
+
نوشته شده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت 11:42 توسط محبوب محزونی
|
